Door CxO redactie

Vrouwelijke managers scoren hoog op leiderschap

De tijd dat we het moeilijk hadden om orders aan te nemen van een vrouw, lijkt voorgoed voorbij. Onderzoek aan Vlerick Leuven Gent Management School toont aan dat vrouwelijke managers op sommige leiderschapscompetenties tot dertig procent beter scoren dan hun mannelijke collega’s.

De vrouwen scoren
Op het vlak van empathie, communicatie en samenwerken scoren vrouwen al jaren beter. Maar nu krijgen ze ook hogere scores voor coaching, stakeholder management, omgaan met diversiteit en resultaatgerichtheid. Voor dit onderzoek werden managers zowel door hun ondergeschikten, hun collega’s als hun eigen baas beoordeeld op 32 verschillende leiderschapscapaciteiten. De vrouwelijke managers haalden op elf domeinen een betere score dan de mannen. Omgekeerd slaagden de mannen er niet in om de vrouwen in iets te overtreffen.

Met de tijdsgeest mee
De vrouwelijke stijl wordt dus duidelijk geapprecieerd op de werkvloer. Volgens professor Katleen De Stobbeleir passen vrouwelijke managers beter bij de huidige bedrijfscultuur. “Hiërarchische structuren worden afgebouwd, team- en telewerken zit in de lift en de baas moet steeds meer coachen op basis van vertrouwen in plaats van controle. Deze nieuwe manier van leidinggeven ligt vrouwen iets beter. Ook mannen krijgen betere evaluaties als ze een lossere stijl hanteren.”

De nieuwe generatie
Het wordt bovendien niet langer getolereerd dat een afdelingshoofd met alle pluimen gaat lopen. Teamleden willen zelf kunnen scoren met een succesvol project of idee. “Er komt momenteel een ambitieuze en veeleisende generatie van de schoolbanken, die respect wil van de baas. Maar die ook nog een leven wil naast het werk. De jongeren van vandaag hebben geen zin meer om zich dood te werken. Een ingesteldheid die een vrouwelijke baas gemakkelijker zal begrijpen dan een mannelijke chef,” zegt professor De Stobbeleir. “Al merken we hier wel dat de mannen ook in deze richting evolueren.”

Toch nog plafond
Ondanks het voortreffelijk rapport van vrouwelijke teamleiders, groeien ze nog steeds niet door naar de top van bedrijven of raden van bestuur. Slechts zes procent van de bestuursleden en ceo’s in ons land zijn vrouwen. “Soms worden ze gewoon niet opgemerkt. Vrouwelijke managers netwerken veel minder dan hun mannelijke collega’s. Ze investeren in hun opdracht en hun team, maar vergeten met hun resultaten uit te pakken bij de directie. Met als gevolg dat ze gepasseerd worden bij promoties”, legt professor De Stobbeleir uit. “Soms zijn ze ook gewoon het slachtoffer van hun eigen succes. Een goede coach trek je niet zomaar los van haar team.”

Willen vrouwen wel?
Een veelgehoorde reden is ook dat vrouwen minder ambitieus zijn en niet willen doorgroeien. Van alle vrouwelijke werknemers werkt 43 procent deeltijds, bij de mannen is dat slechts zes procent. “Een kind blijft voor veel vrouwen een kantelmoment in hun carrière. Vrouwen worden ook enorm beïnvloed door de druk en verwachtingen van hun omgeving. En dan is er een chronisch gebrek aan rolmodellen,” zegt de Vlerick-professor.
Mannelijke topmanagers of bestuursleden worden door vrouwen vaak gepercipieerd als workaholics die weinig tijd overhouden voor hun gezin. Vrouwen willen niet in hun voetsporen treden. Toch zijn de cijfers ook hoopgevend. Het aantal topvrouwen zit duidelijk in een stijgende lijn. Er zijn er nog nooit zoveel geweest als vandaag. Vrouwelijke managers zijn duidelijk aan een opmars bezig.